Poniedziałek.Rodzice mieli odebrać Małą z przedszkola, wieczorem miał ją dowieść do domu mąż.Zmiana. Dziewczyny się zapowiedziały do Młodej na 16, a więc odbiera ją mąż, potem ona tu z dziewczynami, a ja u Doroty (sąsiadki) z angielskim.Zmiana. Mąż ma wparować w połowie angielskiego, zabrać Młodą do rodziców, przywieźć wieczorem (idiotyczny plan), więc zmiana. Młoda po dziewczynach ogląda bajkę, a ja w spokoju dokańczam angielski. Zmiana. Dziewczyny się rozchorowały - szybko muszę dorwać rodziców i dowiedzieć się, czy da się wprowadzić plan pierwotny...rodziców nigdzie nie ma (poszli na obiad)...wrócili. Zmiana. Wprowadzamy plan pierwotny z modyfikacją wieczorową - ja odbiorę Młodą i pójdziemy na zakupy (rodzice chcą mi kupić buty na urodziny), umawiam się na "po 18.00" bo tak kończę angielski. Zmiana. Ostatni uczeń nie przychodzi, bo się rozchorował...jestem u rodziców po 17.00 i idziemy na zakupy:))))))

Zakupy się niby udały (mam buty, które nie są adidasami), Młoda też ma buty, obie mamy skarpetki - z palcami, a zamiast kwiatków dostałam roślinki do akwarium:)))  & nbsp;   &n bsp;   &nb sp;   &nbs p;     ;        ale

Mierząc kilkadziesiąt par butów stwierdziłam ze zgrozą, że mam ostatni dostępny rozmiar buta 41 (kupiłam w końcu 40, ale niektóre, węższe, musiałam mierzyć 41) Większych, damskich nie produkują!!! A mi przecież stopa rośnie...jeszcze na studiach nosiłam 39, w ciąży zaczęłam używać 40, a teraz mam już ze dwie pary 41....to co ja dalej zrobię? No tak, będę nosiła tylko adidasy, te są w kosmicznych rozmiarach:)