Nie wiem, jak sobie radzą mamy dzieci, które mają większe od mojego kłopoty z komunikacją (Dorotka np), ja chyba osiwiałabym, gdyby wczorajsza sytuacja miała miejsce częściej.

Rano, przy wkładaniu rajtuzów (niech w końcu wiosna będzie!!) Młoda zaczęła jęczeć, że coś boli, zdjęłam, włozyłam ponownie - ok.

Późnym wieczorem zauważyłam, że Młoda utyka...pytam, molestuję, każę podskoczyc (skacze), podbiec (gdzie to biedne dziecko ma niby podbiec na 2 metrach) - utyka, jakby kij w...(no tam właśnie) miała. Ale na wszelkie pytania odpowiada, że nic nie boli (na myśl o ewentualnej wizycie u lekarza woli skonać w domu - zupełnie tak, jak ja, więc jak mogę się na nią gniewać??). Około 20.00 już łzy i hasło:"chcę spac" - no to już beznadziejnie musi być...idziemy do łazienki, zdejmujemy ciuchy i...oczom moim ukazuje się odciśnięta (werżnięta wręcz w 3 palce u lewej nogi) nitka od rajtuzów. Cholera.

Zdziwiłam się dzisiaj kolejny raz...już się powoli nie dziwię, że się tak wszystkiemu dziwię;)

Kiedyś, gdy Młoda prawie nic nie gadała, albo gadała niewyraźnie i mało gramatycznie dziwiłam się ogromnie, gdy w mojej obecności zdrowe dziecko małe (takie2, 3 letnie) zaczynało gadać jak stary - pełnymi zdaniami, wyraźnie i na temat....robiłam oczy jak spodki, bo mi to nijak nie pasowało, jakbym co najmniej gadającą żmiję zobaczyła;)

Dzisiaj zdziwiłam się w przedszkolnej szatni (nie mamy kontaktów zbyt częstych ze zdrowymi dziećmi, więc szatnia przedszkolna to dla mnie poligon doświadczalny). Dziewczynka z grupy Młodej tłumaczyła mamie: musisz na jutro przygotować dla Oli karteczkę, włożymy jej do szafki w szatni i jej mama bedzie wiedziała...bo umawialiśmy się z Ola na basen, ale ona jest uczulona na chlor, więc pójdziemy na rolki, do okrąglaka, a Ty musisz jej mamie napisac od której to jest i o której ją odwieziemy do domu...szczęka mi opadła na podłogę ubłoconą...To tak się komunikują 6-latki?? I umawiają się już na basen i na rolki??? Aha.